نقدر اشفته ام ک دلم نمی خواد این گوشی لعنتیم زنک بخوره...

اینقدر که وقتی که گوشیم زنگ میخوره تمام وجودمو اضطراب میگیره...

اضطراب برای کارهایی که فکر میکنم الان کسی ازم میخواهد انجام بدم 

یا اینکه کسی میخواد که انجام ندم


یا وقتیکه خوابم گوشیم زنگ میخوره رسما بدنم بی حس میشه...

اگرم گوشیمو سایلنت کنم موقع بیداری دلم نمی خواد ب گوشیم نگاه کنم چون همش فکر میکنم الان کسی زنگ زده یا کسی کارم داشته و من نتوستم انجام بدم یا من جوابشو ندادم.


گوشی چیزیه که بهم یاداوری میکنه نمی تونم مال خودم باشم 

دلم میخواد یه مدت گوشیمو کلا خاموش کنم و تو ارامش کتاب هام سر کنم شاید یه خورده از استرسم کم بشه...

شایدم ی مدت کلا برم از دنیای ارتباطات. از دنیایی که بهم میگه ادمها پشت نقاب باهم خوبن. دنیایی ک میگه ادمها پشت نقاب نقش بازی میکنن...