کتاب "نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" آنقدر سوژه ای قوی دارد که کم و کاستی های داستان را نادیده بگیرید و از خواندن آن لذت ببرید. اصولا کتابهایی مانند این ،که خواننده صداقت نویسنده را درک میکند و از قهرمان پردازی و شعار پردازی دور هستند ، خواندنی هستند.

 

"      اگر کسی به تو گفت کشور من مهد عدالت است تو به او بگو : دروغ میگویی و به او بگو که به تو ثابت کند که توی کشورش غذاهای مخصوص پولدارها از غذاهای مخصوص بی پول ها جدا نیست. زمستان فقط برای پولدارها فصل خوبی است. سرمای زمستان فقط برای پولدارها سرگرمی و تفریح است که پالتو پوست میپوشند و اسکی میکنند و اگر بی پول باشی زمستان فقط برایت مصیبت است. همان موقع است که از منظره های برفی تنت میلرزد."