کمپین خوبه؟


در جامعه ایرانی این روزها شاهد شیوع کمپین ها هستیم .جریانی تنها برای ارضای مسئولیت پذیری و وظیفه شناسی ایرانیان.   بنیان کمپین ها برای حمایت از ارزش های اخلاقی است, ازادی, حقوق فردی و اجتماعی و....  بر همگان آشکار است که ارزش های اخلاقی در زندگی ما چه جایگاهی دارند, دروغ, دفاع از حق , آزادی خواهی, اگر هم نمیدانید با نگاهی به گذشته نه چندان دور  خواهید دانست که در زندگی واقعی کوچکترین ارزشی برای آزادی صداقت نوع دوستی حق خواهی قاعل نبوده ایم. رفتار جامعه هیچ ریشه ای در باورهایش ندارد تنها تقلید است و" جوگیر شدن" یا همان غلبه ی آنی احساسات بر باورها و عقلانیت. کمیپن من ارایش نمیکنم, در حالیکه به تعبیری سرانه مصرف لوازم ارایش در ایران 420 هزارتومان است , کمیپن پناه دادن به سگهای ولگرد خیابانی درحالیکه هنوز همسایه مان سرپناهش کارتن است, کمپین روزانه ده دقیقه مطالعه در حالیکه کتاب را از روی pdf بدون حق نشر میخواند,کمپین جنگ بس است در حالیکه در خانه لم داده و صدای شکستن تخمه آفتابگردانش نفخ صور ثالث است و....کمپین فلانی را ازاد کنید , بهتر است درمورد ازادی  دم نزنیم.

در پاسخ به جمله ی " از هیچی بهتره" یا" همینکه صدامون بلند میشه ,خوبه" باید گفت این جریانات مانند قرص آرامبخش  مشکل را به فراموشی میسپارند و درمان نمیکند. و به مرور عادت خواهیم کرد که مشکلات را فراموش کنیم نه اینکه حل کنیم . بزرگترین حماقت همین خواهد بود.

 باید ریشه ای تغییر کرد, از کودکان ,از درون ,از رفتار تک تک خودمان, از باورها , فداکاری واقعی نیاز است نه مجازی!